از زبان حال تا زبان قال ـ جواد رفیعی (آنا وارلیق، شماره 6، زمستان 1396) دکتر پورجوادی سال هشتاد و یک توسّط یکی از دوستانش برای تدریس فلسفه و عرفان به مدّت یک ترم به یکی از دانشگاه های آمریکا دعوت می شود. حضور وی در آمریکا مصادف با اوّلین سالگرد حملات یازده سپتامبر به برج های دوقلوی مرکز تجارت جهانی است. ظاهرا حملات توسّط القاعده تدارک دیده شده بود و اعضای این گروه از بنیادگرایان مذاهب اسلامی بودند و به صورت مستقیم ربطی به هیچ یک از مذاهب اسلامی نداشتند. هر مذهبی بنیادگرایانی دارد که دست به کارهای خشونت آمیز می زنند.

پورجوادی امّا در مقالۀ «یک ترم تدریس در آمریکا» که شرح یک ترم تدریس ایشان در یکی از دانشگاه های آمریکاست می آورد: « من البتّه کاری به مسائل روز نداشتم ولی چند نکته را به مناسبت هایی که پیش می آمد به دانشجویان تذکّر دادم. یکی موقعی بود که بحث پیدایش تفکّر عقلی در کلام معتزله و واکنش اهل حدیث و بخصوص احمدبن حنبل و جریان محنه را شرح می دادم که گفتند خلبان های هواپیماهایی که خود را به دو برج تجارت جهانی زدند در مکتب ابن حنبل ها آموزش دیده بودند و از فرودگاه محنه برخاستند. » و یا در یاداشت فیسبوکی «حجّ مکرر» می آورد: « عربستان لانۀ زنبور است و تو سر سگ بزنید واقی می کند و می گوید «انا داعش»

این جملات زمانی معنای واقعی خود را می یابد که بدانیم که ایشان چندان درد مذهب ندارد. شیعه و سنّی برایشان مهم نیست؛ مدافع شیعه هم نیست. ای بسا چنانکه نیاز ببیند رخت سنّت هم بپوشد ولی اگر پای نژاد و زبان در میان باشد برای کوبیدن اعراب که اکثراً در مذهب اهل سنّت هستند می تواند در نقش یک شیعۀ افراطی هم ظاهر شود.