بیستم ژانویه خبرگزاریهای ترکیه خبر دادند، که آمریکا سلاحهای مدرن تهاجمی و همچنین موشکهای مدرن ضد تانک، در اختیار نیروهای نظامی کرد در شمال سوریه قرار داده است. این در حالیست که ترکیه، حضور نیروهای مسلح کرد در شمال سوریه را تهدیدی برای امنیت خود میداند.
در جریانآشوبهای داخلی سوریه گروهی به نام داعش، تورکها و عربهای شمال سوریه را مورد حمله قرار داد و آنها را آواره کوه و بیابان کرد. همزمان آمریکا به همراه برخی کشورهای اروپایی با سرعت تمام، کردهای وفادار به پ ک ک را جانشین ساکنین بومی شمال سوریه کردند. در ادامه همین سیاست شیطانی، در مرزهای مشترک ترکیه با سوریه، حکومتهایی نیمه مستقل از دولت سوریه که کانتون نامیده میشدند و داعیه مبارزه به بشار اسد را داشتند، تشکیل داده شدند. اینهمه دقیقا تحت رهبری علنی و و غیرعلنی آمریکا انجام گرفت.
ابتدا اعتراضات به حق و مدنی مردم در مقابله با حکومت دیکتاتور سوریه مورد سو استفاده قرار گرفت و به خشونت کشیده شد، سپس خشونت های خیابانی به جنگهای خیابانی تبدیل گردید، در مرحله بعدی از خیابانها به کوه و دشت گسترش یافت. اینگونه بود که سوریه ناگهان خود را در درون شعله های آتش جنگ داخلی گرفتار دید.
از دل همین آشوبها و عصبیت های جنگ داخلی، داعش را آفریدند. داعش نیرویی با پرچم اسلام که ضد انسانی ترین جنایتها را انجام میداد. هر جنایت داعش، بلافاصله تبدیل به سرتیتر بنگاه های سخن پراکنی غربی میشد. با چنین ترفندی، توسط داعش چنان چهره وحشتناکی از اسلام به جهانیان عرضه شد که تنفر همه را برانگیخت. آمریکا و برخی کشورهای اروپایی با استفاده از همین جنایتهای داعش بود که افکار عمومی را برای دخالت نظامی در سوریه توجیه کردند. در همین لحظه که این متن را میخوانید، ادامه برنامه آنها در سوریه در پرده های دیگر در حال اجراست. کردها با سرعت از نقاط دیگر به شمال سوریه منتقل میشوند، با مدرن ترین سلاحهای آمریکایی تجهیز میشوند. گویا نقشه بر این است که توسط کرد های مسلح در شمال سوریه ساختاری شبه دولتی در موازات دولت سوریه تشکیل داده شود و در موقع مناسب هماهنگ با کرد های ایران و عراق، پرده هائی دیگر از برنامه آمریکا در منطقه را اجرایی کنند. در این میان تنها دشمنی که تعریف شده است ترک های آزربایجان و ترکیه هستند.
امروز در ونزوئلا اعتراضات مردمی در مقابل دیکتاتوری مادورو راه افتاده است. آمریکا از مخالفان مادورو حمایت میکند. در ضمیر ناخودآگاه خود، تشویش و نگرانی دارم. ناخواسته اتفاقات سوریه و اجرا شدن پرده به پرده سناریو آمریکا در سوریه در ذهنم متبادر میشود.
اعتراضات مردم ستم دیده ونزوئلا در مقابل حکومتی زورگو و دیکتاتور کاملا برحق و قانونی است. اما آیا این مردم مظلوم خواهند توانست انقلاب و اعتراضات مدنی خود را از دستبرد امپریالیستها حفظ کنند؟
آیا اتفاقات سوریه با قرائتی دیگر در ونزوئلا تکرار خواهد شد؟