"منه قارداش دئیه‌ن دیلینه قوربان"

شاید هیچ مقاله تاریخی،جامعه شناختی، اجتماعی،فرهنگی و...نمی تواند همچون این مصرع سلیمان رستم ارادت و احترام باکو را به تبریز یازگو کند:

منه قارداش دئیه ن دیلی_نه قوربان

_شمال رودخانه آراز در طول دویست سال اخیر هیچ وقت آرامش حتی نسبی به خود ندیده است گاهی قاچاق هایش همچون نبی و کرم با روسیه تزار مبارزه کرده است، در سال ۱۹۲۰ بعد از اشغال باکو مساواتی ها دسته_دسته توسط ارتش سرخ مسکو اعدام و تیرباران شده اند.

_تا سال ۱۹۴۰ روشنفکران و شاعرانش توسط استالین اعدام و یا به سیبری تبعید شده است.

_از سال ۱۹۴۰ الی ۴۵ و در جریان جنگ جهانی دوم سخت ترین شرایط را تجربه کرده است بطوریکه هم اکنون خانواده ای وجود ندارد که یکی از فامیل هایش در جریان جنگ جهانی دوم مفقود و یا کشته نشده باشند.

_از سال ۱۹۴۵ الی ۱۹۹۰ لابی های ارامنه و روس دست به تغییر ترکیب جمعیتی گسترده در قاراباغ زدند و منابع نفتی باکو را به نفع خودشان مصادره کردند.
_از سال ۱۹۹۱ که استقلال خود را مجددا بدست آورد در معرض هولناک ترین نسل کشی قرن در قاراباغ توسط ارامنه افراطی با پشتیبانی لجستیکی روسیه و اقتصادی ایران قرار گرفت.

_با این همه باکو و آذربایجان شمالی همیشه یک اصل را تحت هر شرایطی رعایت کرد:

با اینکه جلیل محمد قلیزاده،محمد سعید اردوبادی،محمد امین رسولزاده، میرزا علی اکبر صابر و دیگر روشنفکران وقتی پایشان به تبریز و یا به تهران رسید مورد دسیسه عوامل نژادپرستان فارس قرار گرفته و مجبور به ترک این دیار شدند. اما باکو هیچ وقت حتی با فشار روس ها و ارامنه در شوروی سابق به روشنفکران آذربایجان جنوبی پشت نکرد بطوریکه محمد تقی زهتابی،سهراب طاهیر،محمد بی ریا،استاد شهریار،بولوت قاراچؤرلو، دکتر هیئت و...از طرف باکو همیشه عزیز شمرده شد. کتاب هایشان چاپ شد، بزرگداشت ها برگزار کردند و هم اکنون موج بیداری ملی در جنوب آذربایجان مدیون روشنفکران باکو می باشد.

_حالا نوبت ماست که به یاری برادران و خواهران خود در شمال آذربایجان بشتابیم. "نیکول پاشینیان" نخست وزیر ارمنستان امروز(۲۱ اسفندماه) وارد خانکندی مرکز قاراباغ شده است. الان بیش از یک میلیون تورک شیعه قاراباغ منتظر حمایت های ما در آذربایجان جنوبی و ایران هستند.

این وظیفه ملی ماست که با حضور در استادیوم سهند و با سر دادن شعار "قاراباغ بیزیم دیر،بیزیم قالاجاق" در دقیقه ۲۷ اعلام کنیم که اینبار تا شهادت و تا آزادی قاراباغ در کنار برادران و خواهران خود در باکو هستیم و خواهیم بود.

ما باید محتوای شعر ادبی و احساسی زیر را در سیاست معنی و تفسیر کنیم و برای داشناک های ارامنه پیام ویژه ارسال کنیم:
"منه قارداش دئیه ن دیلی_نه قوربان"

تصویر پیوستی مربوط به سفر پاشینیان به قاراباغ می باشد که مطمئنا روز پنج شنبه پشیمان خواهیم کرد.