آقای نصیری در توجیه پناه بردنش به تقریرات برخی نویسندگان عرب اضافه می کند:

« غرض از اشاره به اعتراف صریح نامبردگان به تسخیر محتوای فرهنگی زبان عربی توسط فرهنگ فارسی در پیامد شکست نظامی، اولاً این است که کسانی که اندیشۀ ایرانشهری را از بیخ و بن منکرند به تفکّر و تجدیدنظر واداریم، ثانیاً تذکّر این واقعیت است که از سده سوم که آغاز کمر راست کردن خاندان های فرهنگی ایران و بویژه پس از سدۀ پنجم به بعد که شاهد سیادت ترکان سلجوقی در ایران هستیم، ایرانیان به درستی جنگ در جبهه فرهنگی را تنها در برابر زبان عربی ادامه دادند و هرگز سیادت ترکان سلجوقی و زبانشان در برخی نقاط ایران را تهدیدی برای مرزهای فرهنگی ایران ارزیابی نکرده و به آن نپرداختند. به عبارت دیگر، ترکی تنها یک زبان تهی از محتوای فرهنگی بود که به مجموعه زبان های ایرانی افزوده شده و به هم افزایی آنها وسعت و قوت بخشید. بنابراین این ادّعا که ایران پس از اسلام توسّط سلاجقه ترک شکل گرفته و سامان یافته، در حالیکه زبان ترکی به عنوان یک زبان بدوی، تهی از مفاهیم «شهری» بوده ـ و نیز هست ـ پوچ تر از پوچ است. تکوین ایرانِ به دست سلاجقه ترک در حالی ادعا می شود که زبان ترکی که خاستگاه آن در شمال رود ارس و در منطقه موسوم به « اَران » است، اساساً فاقد فلسفه به صورت عام و فاقد فلسفه سیاست به صورت خاص و فاقد نظریه ای در باب حکومت به صورت اخص است».

مضمونی به نام اندیشۀ ایرانشهری تنها در ذهن و اندیشۀ از خودبریدگانی چون شما وجود خارجی دارد و دیگران نه تنها به تأیید آن نمی پردازند، بلکه به این قبیل مصادرات کودکانه تنها می خندند. اینکه فرموده اید ایرانیان جنگ در جبهۀ فرهنگی را تنها در برابر زبان عربی ادامه داده، سیادت ترکان سلجوقی و زبانشان در برخی نقاط ایران را تهدیدی برای مرزهای فرهنگی ایران ارزیابی نکرده و به آن نپرداختند، نیز جای حرف دارد. کدام جنگ؟ عربی شدن زبان عراق این مرکز حکومت ساسانیان جنگ بود یا عربی شدن زبان خوزستان؟ استخدام لغات عربی به میزان هشتاد الی نود درصد مجموع کلمات رایج در فارسی جنگ بود؟ یا پذیرفتن دربست همۀ قالب های نظم و نثر و قواعد علوم ادبی از زبان عربی؟ فارسی را زیر مجموعۀ زبان عربی کردن جنگ بود یا نازیدن به داشتن منشور خلیفه برای حکومت؟ تألیف پرشمار کتاب به زبان عربی جنگ بود یا اشعار و ملمّعات عربی و فارسی؟ چنین جنگی تنها در ذهن شما اتّفاق افتاده و در بیرون ما به ازایی نداشته است.