پدرخوانده فیلم مورد علاقه صدام حسین بود و این فیلم را به کرّات تماشا می‌کرد. صدام به بُخت‌نصر دوم؛ پادشاه بابل (۶۰۵-۵۶۲ ق.م) علاقه زیادی داشت. می‌خواست تاریخ بابلی را ترویج داده و به مناسبت تصرف اورشلیم توسط بُخت‌نصر جشن‌های ۲۵۰۰ ساله باشکوهی برگزار کند ولی چون تصرف اورشلیم با اسارت یهودیان همراه بود ترجیح داد این مهم را به موعد دیگری موکول کند.

صدام هنگام آغاز جنگ با ایران ده سپاه داشت و هنگام خاتمه جنگ ۵۵ سپاه؛ یعنی یک میلیون سپاهی با سلسله مراتب دقیق و آماده برای نبرد. او پانصد هواپیما و ۵۵۰۰ تانک داشت که به تنهایی از مجموع تانک‌های آمریکا و آلمان بیشتر بود. با وجود ورشکستگی اقتصاد عراق، او و هوادارانش در توهم قدرت بسرمی‌بردند. وقتی آمریکا (بعد از حمله عراق به کویت) تحریم‌های سفت و سختی علیه این کشور وضع کرد، هواداران صدام، تلویزیون عراق و افسران آن کشور اعلام کردند که «ما می‌توانیم بدون پپسی، بدون بارانی و بدون ویسکی هم زندگی کنیم.» آنها فراموش کردند که عراق پولی برای خرید غله، برنج، شکر و گوشت ندارد.

دیکتاتورها، دیپلمات‌های متوهم و هواداران آنها شبیه همدیگرند ولی حاضر نیستند خودشان را با بقیه در یک ترازو بسنجند، توجیهاتی دست و پا می‌کنند تا خودشان را متفاوت با بقیه و تافته جدا بافته فرض کنند اما واقعیت می‌تواند خود را به همه آنها تحمیل کند.