گؤی‌دن اود یاغیردی. قیزغین هاوا توپراغین اوزه‌رینه آغیرلیق سالیب، هاوانین قیزیشماسی گئت - گئده چوخالیردی. بیر بئله یوبانماغیمیزین ندنینی دوشونه بیلمیردیم. قارامسی پالتارلاریمین ایچینده ایستی‌دن پیشیردیم. بؤرکونو باشینا قویان قوجا پئرز، یئنی‌دن بؤرکونو باشیندان گؤتوردو. مودور اونون حاققیندا داها آرتیق دانیشدیغی زامان، من ده اونا ساری دؤنوب، اونا باخیردیم. دئدییینه گؤره آنام‌‌لا پئرز جناب‌لاری یان‌لارینا بیر پرستار آلیب، هئی کنده قدر گزمه‌یه چیخارمیش‌لار.

چئوره‌مده‌کی گؤرونتولره باخدیم. گؤی اوزونه یاخین تپه‌لره‌ قدر اوزانان سرو آغاج‌لارینین سیرالاری، بوتون چیز‌گی‌لری ایله گؤرونَن سئیرک ائولری، جانلی گؤیَرتی‌لری ایله آلا - بولا چالان قیزغین قیزیل توپراغی گؤزدن کئچیردَرکن آنامی آنلایا بیلیردیم. بورالاردا آخشام‌لار، انسان‌لارا بیر تَهر داریخدیریجی توختاقلیق وئره‌ بیلرلر. بوگون‌سه دؤرد بیر یاندان داشاراق گؤرونوش‌لری باخیش‌لاریمدا تیتره‌دَن گونش، اونو آجیماسیز هابئله اوزوجو دوروما سالیردی.

سونوجدا یولا دوشدوک. پئرز-ین بیر آیاغینین آخساماسینی او آن باشا دوشدوم. داشقا یئیین‌لشدیک‌جه، قوجا کیشی داها گئری‌لرده قالیردی. داشقانین چئوره‌سینده‌کی آدام‌لاردان بیری ده آرخالاردا قالیب، منیم‌له بیرلیکده یئریییردی. گؤی اوزونده گونشین نئجه یئییینجه‌سینه یوکسلمه‌سی منی چاشدیریردی. بؤجک‌لرین ویزیلتی‌لاری، اوت‌لارین خیشیلتی‌لاری چؤل‌لری بوروموشدو. اوزومدن تَر آخیردی. باشیمدا بؤرکوم اولمادیغی اوچون دستمالیم‌لا اؤزومو یئلله‌ییردیم. جنازه گؤره‌ولیسی او زامان بیر سؤزلر سؤیله‌دی، آنجاق یاخشی باشا دوشمه‌دیم. ائله او حالدا، ساغ الی ایله کاسکئت-ینین اوجونو قووزاییب، سول الینده‌کی دستمال ایله ده باشینین ترینی سیلیردی. نه دئدییینی سوروشدوم. گؤی اوزونو گؤستره‌رک،
- « گونش بو گون چوخ پیس یاندیریر، ائله دئییل‌می؟» دئیه، سوروشدو.
- «ائله‌دیر» دئدیم.
- «آنانیزدیر، ائله دئییل‌می؟» بیرآز سونرا سوروشدو.
- «ائله‌دیر» یئنه دئدیم.
- «نئچه یاشی واریدی؟»
- «دا قوجالمیشدی دا» یاشینی تام اولاراق بیلمه‌دیییمه‌گؤره، بئله جواب وئردیم...

قایناق: اؤزگه، آلبرکامو، تورکجه‌یه چئویرن: محمد رحمانی‌فر، آذرتورک یایین ائوی