سیاست های اردوغان در در این مدت کوتاه بسیار کارامد و موثر بوده است اردوغان تقریبا در این مدت توانسته است با برقراری موازنه کاملا حساب شده آمریکا و روسیه را درکنار خود داشته باشد سفر اخیر وی به روسیه با گمانی زنی های در مورد توافق کردها و دولت سوریه مرتبط است .با توجه به این توافق نامه ،احتمال ایجاد منطقه امن برای دولت اردوغان با اما و اگر های روبرو است . مشخصا دولت سوریه و ارتش وی توان مقابله نظامی با تورکیه را ندارد اما نباید فراموش کرد که زمین بازی داخل سوریه است ، و مشروعیت بین المللی را در چنین وضعی علیه این کشور خواهد برانگیخت . لذا دیپلماسی در چنین شرایطی راه حل مناسب برای حل و فصل مشکلات موجود می باشد.
حضور ارتش سوریه در نزدیکی های ادلب میزان رویاروی دوکشور را به حداکثر رسانده است ،لذا هوشیاری اردوغان و سفر وی به روسیه بسیاری از موانع را بر طرف خواهد کرد گرچه این سفر چندان غیر مترقبه نبوده است و مسائلی چون خرید تسلیحات نظامی نیز در دستور کار می باشد اما دور اندیشی در سیاست خارجی تورکیه راه را برای خود باز کرده است .در داخل نیز اردوغان با پذیرش شکست آق پارتیا در انتخابات بلدیه استانبول نشان داد که هوای دموکراسی را هم دارد و همین پذیرش قدرت احزاب مخالف باعث شد که آنها نیز در مسائل ملی در کنار وی قرار گیرند ،این مسئله بسیار حائز اهمیت است که یک سیاستمدار بتواند مخالفان خود را نیز راضی نگه دارد و در سهم دهی به مخالفان پذیرش اراده ملت را داشته باشد.
ترکیه در عین حال می داند چگونه با سیاست ترامپ کنار بیاید و با وی در خصوص برخی مسائل خاورمیانه همراهی کند. سیاست اردوغان ظاهراً تاثیر خود را بر سران و شیوخ عربستان گذاشته و زمزمه های از دیدار با سیاسیون ایران برای حل مشکلات شنیده می شود . ترکیه در عین حال در خصوص ایران نیز دیدگاهی متفاوت با آمریکا دارد و سعی می کند مبادلات اقتصادی و موازنه سیاسی خود با تهران را نیز حفظ کند .طبعا تنظیم چنین سیاست گسترده در خاورمیانه بسیار سخت و طاقت فرسا است .اما تورکیه در عین حساسیت به تمامیت ارضی خود خواهان ثبات در این نقطه جغرافیایی است . زیرا هر گونه بی ثباتی به فرار سرمایه ، تنش های اجتماعی و سیاسی را مورد هدف قرار خواهد داد ، دولتمردان این کشور خوب می دانند بی ثباتی سیاسی و اقتصادی تنها به نفع اسرائیل و غرب می باشد . اگر نظری به دو سه سال پیش بیندازیم پیشرفت های سیاسی به سمت ثبات سیاسی در خاورمیانه قابل لمس است گرچه هنوز ، مسائل و مشکلات ایران و آمریکا راه حل دیپلماتیک خود را نیافته است و به همین جهت این نگرانی در مورد بازگشت بی ثباتی سیاسی به منطقه، دور از انتظار نیست. ولی کماکان می توان امیدوار شد که راه های دیپلماسی بر راه حل های نظامی خواهد چربید .