اظهارات مقامات قضایی کشور ، در خصوص اخراج قضات فاسد مرا به دوران قبل از قاضی شدنم برد ، در یک کلمه خواستم بگویم قضات بی سواد را ، اخراج کنید ، قبل از اخراج قضات فاسد !

اما نگفتم ، روزگاری اساتید حقوق ، جسارتی داشتند که می توانستند همین جمله را بگویند و بنویسند !

من در ان سال (۱۳۵۸ ) دبیر سرویس مقالات روزنامه کیهان بودم ، مقالات را
می خواندم و در صفحه جا می دادم و اگر مقاله کم می اوردم ، تندی خودم یکی
می نوشتم و به صفحه بند می دادم .

روزی مقاله ای به دستم رسید ، استاد مسلم حقوق قضایی بود .

اما انچه نوشته بود ، قابل چاپ نبود ، نوشته بود قاضی رشوه خوار ( فاسد )
خیلی بهتر از قاضی بی سواد است !

با همکاران تحریریه مشورت کردم ، می شود این را چاپ کرد ، همگی استدلال استاد را پسندیدند و چاپ شد !

ایشان استدلال کرده بود ، قاضی فاسد و رشوه خوار ، دو ویا سه پرونده را نشان می کند و از انها پول می گیرد ، هرکس
ان پرونده را بخواند ، چه بازرس و چه دادگاه و مقام دیگر ، متوجه می شود ،
در این پرونده یک نا اصولی انجام گرفته است و به هر حال در مراحل بعدی ممکن است اصلاح و یا جبران مافات شود ، اما در مورد قاضی بی سواد به هر پرونده ای
که دست زده ، خرابکاری کرده و اصولا
غیر قابل جبران و غیر قابل احصا هست .

این به معنی عدم پاکسازی دستگاه قضایی نیست ، بلکه در بکارگیری نیروهای دستگاه قضا باید متوجه همه قضایا شد ، تخریبی که ممکن است بیسوادان به دستگاه وارد اورند ، بیش از تخریبی است که ممکن است فاسدان بدان دست یازند .

اولین شرط مبارزه با فساد ، ازادی رسانه ها و مطبوعات است ، در جو ضد دمکراتیک و غیر شفاف ، مبارزه با فساد
معمولا مقطعی و موقت است !