چند روز است که بازی تراکتور آذربایجان و استقلال تهران تمام شده است اما حواشی آن دیدار هنوز داغ -داغ است.

به نظر من این حرف و حدیثها از تفاوت نگاه غالب جامعه آذربایجان با گروه‌های دیگر جامعه بزرگ ایرانی نشآت می‌گیرد
مثلا با نوع زاویه نگاه حالا اگر حکومتی یا رسمی بنامیم یا با گرو‌هایی مثل پان ایرانیست‌ها یا پان‌کردیسم...

ما سالهاست که برای اجرای اصل ۱۵ قانون اساسی در همه جا حتی استادیوم‌ها شعار (تورک دیلینده مدرسه ) می‌دهیم و به اصطلاح گلو پاره می‌کنیم و سالهاست که مسئولین محترم این مطالبه اکثریت جامعه ترک زبانها را نمی‌شنوند!

این عدم توجه هم هیچ مشکلی را حل نمی‌کند گیریم که ارکان حکومتی هیچ وقت قایل به این حق قانونی ، قرآنی ، انسانی ، اسلامی ، طبیعی...ما نباشند ولی ما هم هیچ وقت ساکت نمی‌نشینیم سکوت ما روز مرگ ماست.

بگذار یکی این قبیل شعارها را غیر ورزشی بگوید، یکی قومگرایی بگوید، یکی بیگانه‌گرایی بگوید، یکی تجزیه طلبی بگوید... ولی ما همچنان با فهم خود راه برحق خود را ادامه خواهیم داد.

دیشب برنامه تلویزیونی فوتبال برتر را تماشا می‌کردم که به حواشی فوتبال تراکتور و استقلال پرداخته بود.

شعارهای هواداران در حمایت از ترکیه و نمایش احترام نظامی را " آب به آسیاب دشمن ریختن" تعبیر می‌کرد.

و این سوال برای من بوجود آمد که واقعا این دوست و این دشمن کیست؟

آیا واقعا کشور و دولت ترکیه دشمن ماست؟

در ترکیه مسئله این است که عده‌ای از کرد‌ها با جنگ و خونریزی می‌خواهند به برخی از اهداف خیالی خود مثلا تجزیه ترکیه و یا به قول خودشان استقلال کردستان دست یابند اما ارتش و دولت ترکیه به آنها چنین اجازه‌ای نمی‌دهد لذا از نگاه شبه نظامیان کرد ترکیه دشمن آنها تلقی می شود.

شخص اردوغان تا زمانی که در ترکیه اختیارات گسترده به شهرهای کردنشین می‌داد یک فرشته بود اما از وقتی که سنگرها و مین‌های داخل شهرها را جمع‌آوری کرده تونلهای شهری را ویران کرد و به مقابله با محاربین و سیاستمداران وابسته پرداخت از نگاه آنها و حامیانشان تبدیل به یک فاشیست و دیکتاتور شد !

حالا ارتش ترکیه چه درون مرزهای خود و چه در سوریه و عراق با این تروریست‌ها و به قول برخی پارتیزان‌ بازها درگیر هست.

تنها ترکیه نیست که با این معضل دست و پنجه نرم می‌کند ما بخصوص در غرب آذربایجان با این اعجوبه‌های منطقه بیگانه نیستیم
گلزار شهدای شهر ما پر از لاله‌هایی است که با خون‌های ریخته شده به دست این مزدوران جنگ‌طلب سرخگون شده‌اند حالا ما بیش از هر کسی دولت ترکیه را درک می‌کنیم و از عملیات اخیر آنها حمایت می‌کنیم.

حالا بگذار برخیها بگویند ( آب در آسیاب دشمن می‌ریزیم)
ولی ما شک نداریم مطمئنیم شما هنوز دوست و دشمن را نمی‌شناسید
ما آدربایجانیها اسیر پروپاگاندای آمریکایی و غربی حتی نوع اخیر ایرانی آن هم نمی شویم
ما با جان و خاک و ناموس خود تعارف و شوخی نمی کنیم ...