دوباره به یک انتخابات دیگر نزدیک شدیم و دوباره سرو کلّه فریبکاران و کلاهبرداران همیشگی پیدا شد. احزابشان مثل قارچ یکدفعه از زمین روییدند و شیپورچیهای فرصت طلبشان دوباره که چه عرض کنم برای چندمین بار از ضرورت شرکت در انتخابات و رای دادن به آنها سخن گفتند و استدلالهایی از این قبیل کردند:

۱. اصلاحات یک پروسه زمانبر است. باید آهسته و گام به گام پیش رفت. موانع را نمی‌شود یک شبه برداشت. باید صبر و تحمل داشت.

پاسخ: اصلاح‌طلب عزیز درک می‌کنیم برای شما که اکثراً از طبقه متوسط به بالای جامعه هستید و فرزندانتان در آن طرف آب مشغول تحصیل هستند و دغدغه کار و مسکن و خوراک ندارید؛ اصلاحات بیست سال که سهل است اگر دویست سال هم طول بکشد هیچ عیبی ندارد. اما آیا تا به حال خود را جای آنان که غم نان و اجاره مسکن و یافتن شغل و همسر دارند گذاشته اید.
تاکنون نفهمیده اید بازهم نخواهید فهمید که برای اکثریت مردم تغییر در دو ساله یا بیست ساله مسئله مرگ و زندگی است؟

۲. اصلاح‌طلبان می‌گویند: نباید سطح انتظارات را بالا برد و وعده های بزرگ و ساختارشکنانه داد که از عهده نمایندگان مجلس یا رئیس جمهور منتخب برنیاید.

پاسخ: آیا اینکه مردم حاکم سرنوشتشان باشند یا رابطه ما با جهان مانند بقیه کشورها صلح آمیز باشد یا بساط پارتی بازی و تبعیض و اختلاس و فساد برچیده شود؛ انتظار زیادی است؟ البته برای کسانی که عُرضه ندارند یک دعای رَبنّا را از صدا و سیما پخش کنند و یا جلوی انواع فیلتر و پارازیت رو بگیرند و یا حتی نمیتوانند راه زنان را برای ورود به ورزشگاه باز کنند؛ البته درخواست مبارزه با فساد یا بهبود رابطه با جهان انتظار بسیار بسیار زیادی است. خوب لطفاً میشه اصلاحطلبان دقیقاً بفرمایند چه سطحی از انتظارات رو عُرضه دارند برآورده کنند؟

۳. اصلاح‌طلبان می پرسند: آنها که مدام می‌گویند مردم نباید به ما رای دهند خودشان چه راه حل و برنامه ای دارند؟

پاسخ: اصلاحطلب عزیز ما هیچ راه حلی نداریم؛ اما همینکه امروز فهمیده ایم راه حلهای شما هیچ نتیجه ای نداشته است و نخواهد داشت؛ لااقل از شما یک گام جلوتریم. به ما ثابت شده که رای دادن به شما هیچ تغییری در وضعیت موجود ایجاد نمیکند. برنامه ما فعلا این است که دیگر فریب شما رو نخوریم. اینکه آیا این برنامه تغییری در وضعیت ما ایجاد کند یا نکند در آینده مشخص میشود. اما نتیجه رای دادن به شما از الان مشخص است.

حالا ما یک سوال از اصلاحطلبان داریم. چرا اصرار دارید مردم به افراد و احزابی رای دهند که بارها نشان داده اند نمیخواهند یا نمیتوانند کاری بکنند؟ شما که نتوانسته اید جلوی بسته شدن یک روزنامه یا فحاشی یک مداح رو بگیرید؛ چطور مدعی هستید توانسته اید جلوی جنگ را بگیرید و اگر خدانکرده نباشید مصیبتهای فراوان بر ما نازل میشود؟ ادامه حضور شما در عرصه سیاسی؛ خیانت به امید است.