خشونتهای اخیر در کشور که متاسفانه هزینه های مادی و معنوی زیادی را به ملت تحمیل کرد خوشبختانه در استان های آذربایجان تحول و خشونت ملموسی دیده نشد تا آن حد که میتوانیم بگوئیم که ملت آذربایجان با آرامش کامل فقط نظاره گر خشونتهای واپسگرایانه سایر مناطق کشور خصوصا مناطق جنوبی و غربی کشور بود.

باید ذکر کنیم که تحولات خشونت زای منفی دو دهه اخیر کشور عراق متاسفانه در روحیات مناطق جنوبی کشور تاثیرات مخربی گذاشته است.

یقینا ملت حق اعتراض به اقدامات دولت را دارد که با کاستی های فراوانی همراه هست اما براستی کدام استانها در اعتراضات اخیر در برابر دیدگان داخلی و خارجی قرار گرفتند؟

بلافاصله بعد از فروکش کردن خشونتها رئیس جمهور محترم به تبریز سفر کردند امیدواریم تبریز و آذربایجان فقط در این روزها که کشور روزهای سختی را می گذراند در یادها نباشد بلکه در تقسیم بودجه و خواسته های زبانی و قومی نیز در برابر دیدگان قرار گیرد.

خشونت بازتولید اش خشونت و فقر و بدبختی است همان چیزی که در عراق به رغم فروش میلیاردی بشکه های نفتی بدست آمده، و سازندگی و پیشرفت محصول آرامش و محافظت از ثروتهای موجود و برنامه ریزی جهت آینده مطلوب می باشد.

اقوام آذربایجانی که بیشترین مطالبات حقوق ملی و زبانی را در دهه های گذشته از دولت داشته اند و متاسفانه دستاورد قابل اعتنایی هم نداشته اند و حتی بودجه متناسب با سایر مناطق نداشته اند امروزه با عبور از سیکل دور باطل خشونت، عقب ماندگی دنبال سازندگی با فرمول آرامش و وحدت هستند.

بایسته هست فعالان سیاسی و فرهنگی آذربایجان فارق از تبار زبانی شان ظمن احترام به خواسته های مسالمت جویانه و سازنده ملت از تالش گرفته تا ترک و کرد که فریاد رسای آرامش را از آستارا و سراب تا خوی و نقده و مهاباد سر دادند ظمن دوری جستن از ادبیات خشونت زا مثل تفنگ و تانک و تخریب پیگیر مطالبات بر حق ملت که دنبال جبران عقب ماندگیهای آذربایجان هستند باشند چرا که کوبیدن بر طبل اختلافات قومی در آذربایجان در شرایطی که اقوام ساکن آن در تحولات اجتماعی همصدا هستند نه تنها دستاوردی نخواهد داشت بلکه فقط باعث عمیق تر شدن شکاف بین فعالان و مردم خواهد شد.

بدبختانه!چیزی که به عینه در تحولات اخیر دیده شده این هست مردم در آذربایجان بیشتر از فعالان دنبال آرامش و سازندگی هستند و یا به عبارتی ملت جلوتر از فعالان حرکت کردند.

با توجه به اینکه اغلب نویسندگان ما درگیر گفتمان خشونت هستند متاسفانه دیگر نمیتوان آنها را پیشگامان توسعه و پیشرفت دانست و در دسته نیرو های واپسگرا جای میگیرند امیدواریم بتوانند با بازخوانی افکار خود و ملت دوباره سردمدار سازندگی گردند آنان که در دهه های گذشته دستاوردهای بی حد و حصری را تقدیم ملت منطقه کرده اند یقینا باز هم میتوانند.