نکته ای که تدابیر مقامات استان برای جلوگیری از گسترش ویروس کرونا درآذربایجان شرقی و شاید هم در دیگر مناطق پس از ساعت ها بحث و بررسی و کارشناسی اتخاذ می کنند بعضی مواقع عقل انسان ها و شهروندان را به چالش می کشد و نمونه ی آن این است که دستور کاهش فعالیت ادارات و بانک ها و سایرمراکز از ساعت ۸/۵ صبح تا ۱۲/۵ ظهر می باشد، دارای کدام پشتوانه ی کارشناسی ومدیریتی است وازچه منطقی برخوردار می باشد؟!

آیا به زعم این مقامات و کارشناسان، ویروس کرونا در فاصله ی این ساعات کاری قابل سرایت و انتشار نیست و تنها درساعات تعیین شده موجب ابتلاء و آن هم تنها در بخشی ازمراکز دولتی می شود ؟! آیا کاهش ساعات کاری مراکز مذکور باعث ازدحام مردم در ساعات محدود تعیین شده برای تسریع درانجام امور خود و لاجرم نقض غرض نخواهد شد ؟!

آیا تصمیم بر تعطیلی مدارس و دانشگاه ها و اماکن زیارتی تلویحاً دایربرمستعدتر نشان دادن شیوع ویروس کرونا در این مراکز می باشد ؟! درحالیکه ازدحام مراجعان به بازار و کلانتری ها و دادگاهها وغیره که با مجاورت تنفسی و بینابین به مراتب بیشترهمراه است با تصمیمات جلسات راهبردی مقامات و کارشناسان مغایرت و تناقض ندارد ؟!

از طرفی تهدید پزشکان برای خود داری از تعطیلی مطب والزام آنان برای فعالیت های پزشکی که شاید اکثراًغیراورژانسی هم بوده باشد و چه بسی درموارد زیاد منجربه حضورفشرده ی بیماران ازاقصی نقاط وتسهیل احتمال انتشارو انتقال ویروس خطرناک و کشنده می گردد ، خود جای تامل دارد ، در حالیکه به نظر می رسد بسیج پتانسیل پزشکان برای خدمات پزشکی اضطراری دربیمارستان ها و خصوصاً در مراکز بهداشتی مناطق محروم و روستایی درراستای مبارزه با اپیدمی بیماری حاد دامنگیر آحاد جامعه می تواند با قرارگرفتن دراولویت مدیریت بهداشت و درمان به مراتب مفید تر باشد؟!

آیا جلوگیری ازمسافرت شهروندان از مبادی عمومی شهرها ی بحرانی مانند پایانه های زمینی و ریلی و فرودگاهی و یا حتی کنترل پزشکی مسافران ورودی درمقاصد با آزاد بودن مسافرت به وسیله ی خود روهای شخصی غیر قابل کنترل در تضاد نیست ؟! درهرحال شرایط بحرانی به وجود آمده درسطح کشورعلیرغم فاجعه باربودن و لزوم بهره گیری از تجربه و ظرفیت های جهانی برای مقابله با آن ، میزان توانمندی مدیریت های ملی را در شرایط مختلف وقوع حوادث غیر قابل پیش بینی به محک کشیده وتصمیمات و رویکرد های آنان را به شرح موارد فوق با چالش جدی مواجه سازد !

این در حالی است که وظیفه ی اصلی ومهم متولیان امور و مدیریت های جامعه در شرایط حاضربیش ازهرچیزی تسریع در تهیه و توزیع لوازم پیشگیری و بهداشتی در نقاط مختلف کشوراست که روند فعلی علیرغم ادعاهای مکررمسوولین مبنی برافزایش تولید این اقلام وضعیت مناسبی ندارد !