من عاشق سولدوز هستم، جانم فدای سولدوز، سولدوز خط قرمز ماست و دهها جمله شورانگیز دیگر که همگی علاقه و شوق ما را نسبت به سولدوز نشان می دهند.

غرض از نگارش این عریضه و طرح نمودن شعارهای اغوا کننده، تماس تلفنی چند نفر از بهترین دوستانم از سولدوز با بنده حقیر بود و تصاویر دردناکی که مشاهده نمودم. گویی در چهارشنبه آخر سال کرونا این ویروس خطرناک، از سولدوز رخت بربسته و شهر در سلامتی کامل بسر می برد، در حالیکه واقعیت چیز دیگری است و مطابق اطلاعات موجود حداقل یک نفر کشته و بیش از ۱۵ نفر در حالت بحرانی در بیمارستان نحیف شهرستان بستری هستند که چند نفرشان اوضاع مساعدی ندارند و عفونت در ریه این سولدوزی ها رخنه کرده و نفس های همشهریان را به چالشی سخت وادار نموده است. از سوی دیگر چه بخواهیم و چه نخواهیم سولدوز شهری است که به قسمت غیرمساوی شامل اکثریت تورک و اقلیت کرد تقسیم شده است، این اقلیت در برابر مبارزه با کرونا منسجم تر از اکثریت است، کاری با مسئولان ندارند، خودشان دست بکار شده اند و همدل خیابانها و کوچه ها و محله های خود را ضدعفونی می کنند، مسئولین شهر نیز فراخور وظیفه ذاتی شان اقدامات خود را انجام می دهند، اما آنچه فرق بین اکثریت و اقلیت است این است که چنین عزم و اراده ای در بین اکثریت بسیار اندک بنظر می رسد و همگان صرفا از مسئولین انتظار دارند که عمل ضد عفونی معابر و محلات و کوچه ها را انجام دهند که البته انتظاری کاملا درست و بجاست، اما از آنجاییکه کرونا رحم و مروت سرش نمی شود آیا باید منتظر دولتی ها بود؟ یا اینکه ما نیز که همدلی خود را در ۲اسفند به بهترین شکل ممکن نشان دادیم با همدلی و وفاق و همکاری بیشتر وحدت ایجاد شده در شهرمان را تقویت نماییم و دست بکار شویم. بعضی خبرها هم خوشحال کننده است و هم ناراحت کننده، انسان را در حالت پارادکسیکال قرار می دهد، مثلا بازار پررونق خانا (پیرانشهر) در جهت مبارزه با کرونا تعطیل است، اما در بازار سولدوز که البته مغازه ها خالی ولی خیابانها غلغله ای است، اگر حقیقت را بخواهیم هم مسئولین و هم بخش مهم و اعظمی از مردم بهترین راه مقابله با کرونا در ایران را با در نظر گرفتن مواردی نظیر امکانات بهداشتی و درمانی کشور، سطح کارآمدی مسئولین و ... در خانه ماندن و قرنطینه اختیاری می دانند. آنهایی که بی محابا در خیابانهای سولدوز بدون هدف و بدون وجود ضرورت در حرکت هستند آیا واقعا عاشق سولدوزند؟ آیا دوستدار و همدل همشهریانی هستند که موارد ایمنی را رعایت می کنند؟ اگر در این چهارشنبه آخر سال چنین غلغله ای برپا می کنیم در نوروز چکار خواهیم کرد؟ کل ظرفیت و امکانات بیمارستانی شهرستان نقده همین اکنون هم رو به اشباع است اگر در خانه نمانیم مطمئنا روزهای خوبی در انتظار ما نیست. عشق به سولدوز اگر فقط یک شور پراحساس باشد قطعا با شور دیگری فراموش خواهد شد، آنهایی که خود را پیش قراول، معتمد، بزرگ، نخبه، روشنفکر و یا هر عنوان دیگری می دانند باید بدانند سولدوز تنها معطوف به انتخابات و امثالهم نیست، چه آن قهرمانان مجازی و چه مدعیان واقعی باید بدانند سولدوز اکنون نیز نیاز به همدلی و در خانه ماندن دارد و همه وظیفه داریم واقعا عاشق سولدوز باشیم آنهم در عمل.