یک یا دوهفته پیش بود که انتخابات فرمایشی علی رغم شیوع ویروس کرونا در قاراباغ اشغالی برگذار شد و ارئیک آرتونیان رهبر خودخوانده خود را رئیس جمهور این منطقه اشغالی نامید.

از سوی مجامع بین‌المللی و کشورها محکوم شد و معلوم نیست اشغالگران ارمنی با چه رویی دست به این حرکات بیهوده و بی وجهه می زنند.

مونیخ در بهمن ۹۸ و گفته های پاشینیان معلوم می دارد که اراده ارمنستان برای حل مناقشه قاراباغ با یک معضل جدی روبرو است . در اینکه خود ارمنستان در این معادله کمترین جای را دارد شکی نیست زیرا تا زمانی که مسکو تعیین کننده سیاست قفقاز محسوب می شود تقریبا پیدا کردن ارمنستان به عنوان کشوری ضد سیاست روسیه بی معناست.

قرائن و حوادث نشان می دهد که آنچه در قاراباغ گذشت یک نمایشی از نوع خیمه شب بازی است. مهمترین نکته در این واقعیت نهفته است که تحولات داخلی ارمنستان به کدام سمت پیش می رود این تحولات و تغییرات ماهیت سیاست مسکو نسبت به قراباغ را روشن خواهد کرد قرائنی وجود دارد که احتمالا در آتیه نزدیک یا حداقل در این دوره ده ساله مناقشه قاراباغ به یک کانون ثبات نزدیک شود .فشار دولت ترکیه برای حل مناقشه به دولت مسکو و نیز پرهیز و نگرانی شدید ایران از ورود غرب به پرونده قاراباغ که برای آینده ایران دردسر آفرین خواهد بود احتمالا ما شاهد ائتلاف سه کشور برای حل مناقشه را شاهد باشیم البته تمامی اینها صرفا برداشت های است که در وضع فعلی می توان از شرایط استنباط نمود.