ویتگنشتاین اطریشی تبار فیلسوف بزرگ قرن بیستم محسوب می شود نظریه زبانی یا رساله منطقی وی که در جوانی نوشته شده است جزو آثار پرفروش کتاب های فلسفی است.

نظریه تصویری زبان جزو اثر متقدم و هسته مرکزی کتاب وی است .کارکرد واقعی زبان صرفا تصویر گری است زبان شامل گزاره های اولیه است.

و تمامی گزاره های دیگر را با تحلیل به گزاره اولیه می توان شناخت .بدین معنا ارزش گزاره ها تابعی از گزاره های اولیه و در تحلیل آن تعیین می شود. به عبارتی صدق و کذب یک گزاره خبری یا تحلیلی اگر قابل تحویل به گزاره اولیه یا ذات گرایانه نباشد نمی توان در مورد آن صحبت کرد یا جزو حقیقت به حساب آورد .خود این گزاره های اولیه عبارت است از« نام» های که که اعیان یا ابژه مرتبط هستند. ویتگنشتاین و مفسران وی این گزاره اولیه را امور اتمی می نامیدند که سایر گزاره های فرعی دور آن می چرخند .در این معنا مرزهای زبان مرزهای جهان هستند و خارج از آن خلائی ارسطویی بیش نیست .خرد و تعقل انسانی پایه اساسی تفسیر جهانی است که متشکل از گزاره های اولیه یا امور اتمی است .معنای دیگر این حرف این است که حقیقت جهان تابعی از واقعیت زبان است و بدون آن مرز و سرحدی ندارد یا اصلا ندارد.

این مقدمه را از آن جهت اوردم که گریز و گزیری باشد برای تحلیل اصل ۱۵ و ۲۰ قانون اساسی و سایر قوانین که عموما با تحلیل مغلطه گونه به بیراهی کشیده می شود و مرزهای قانون را نه خود قانون یا گزاره درست بلکه بر اساس حوائج و توصیفاتی سراب گونه تعیین می کند. اخیرا در یک روزنامه یا مجله خواندم که فردی که دارای مقامی در حوزه نوشتاری است مدعی است که اصل ۱۵ قانون اساسی در کشور رعایت می شود چون مردم در خیابان ها به زبان خود صحبت می کنند و معلمان نیز به زبان مادری دروس را تدریس می کنند .صرف نظر از اینکه این آقای باهوش طرح غربالگری را فراموش کرده اند بلکه پی به یک فلسفه جدیدی بردند که که دست تمامی فیلسوفان و حقوقدانان را از پشت می بندد. این سخن و جملات قصاری که انجانب و انجنابان می فرمایند مصداق بارزی از هویت یک جامعه است که دیگر واقعا با حقیقت رشته خود را بریده است و آنچه قابل فهم است تشخیص دروغ از دروغهاست .و اینکه دروغگویان چگونه به همدیگر دروغ می گویند و به ریش حقیقت می خندند.به راستی این همان مصداق داستانی است که عاقلی در میان سفیهان به پائین درجه سفاهت تنزل مقام نماید طوری که ابلهان هر وقت بخواهند ابله گری را تعریف کنند مرد عاقل را نشانه روند. برخی از این آقایان فکر می کنند چون مردم به زبان خود صحبت می کنند لابد قانون رعایت شده است و معلوم می دارد که آنها فرق بین یک واقعیت علمی و آکادمیک را به مسائل کوچه بازاری خلط می دهند. البته قصد ندارم میزان دروغ این ادعا را اثبات کنم ولی حداقل می توانم ادعا کنم آنچه از فرهنگ دوهزار پانصد ساله آریایی برای این مردم به ارث رسیده است همان است که داریوش گفت : «اهورا مزدا این کشور را از دروغ و خشکسالی محفوظ دارد» که متاسفانه نگه نداشته است .