در تاریخ ما ، بزرگانی هستند که هرگز در پی خواسته ای از مردم نیستند ، ممکن است ، مردم انها را برگزیده باشند ولی انها هرگز در پی استفاده از مردم نبوده اند !

گاها برای اینکه خود را از حالت مرادی و یا مرید بازی خارج کنند ، دست به کارهای عجیب و غریبی می زنند.

لابد شنیده اید، عارفی از محلی می گذشت و به یک پرنده گلی کیشی گفت و پرنده ، پرواز کرد، مردم دنبالش افتادند در وسط صحرا رفع حاجت نمود و مردم پراکنده شدند.

راوی پرسید: یا شیخ رفتنی هزاران مرید در پی تو بودند، برگشتنی یکی هم نمانده است!

گفت: مردمی بودند به یک کیشی امدند و به یک جیشی رفتند!

در جهان فرا مدرن ( پست مدرن ) اصولا واقعیت و حقیقت وجود خارجی ندارند ، انها ساخته می شوند ، سازندگان ذهنیت خاص خود را دارند و بر اساس آن صحنه آرائی می کنند ، آنها که در پی نتایج خاص خود هستند ، باید بتوانند دیگران را فریب بدهند و برای این فریب نیازمند کلاه برداری و شارلاتان بازی هستند.

اگر کسی چیزی از دیگران نخواهد ، اصولا نیاز به فریب دادن ندارد ، یک روز با همکاری در خصوص امام زمان گفتگو میکردیم گفتم:

برای کسانیکه اعتقاد به وجود امام زمان دارند ، یک چیز مسلم است ، طبق اسناد و نوشته ها، نواب خاص امام عصر که وجود و اسم و رسم انها مشخص است ، در زمانی که امام غیبت نفرموده بودند ، صراحتا فرموده که از این پس هر کس از من از ظهور من و یا از وقت آن، هرچه بگوید، بدانید که کذاب و دروغگو است!

با این وجود و با این اعلام شخص حضرت، اگر بازهم کسی از ساعت حضور و زمان آن بحث و گفتگو کند که گویا حضرت با او تماس گرفته و یا چیزی را در آن خصوص فرموده است، باید ریسک کذاب بودن را بر حسب فرمایش نواب خاص امام زمان ، بپذیرد ، چه عاملی می تواند یک انسان را تا این حد به پرتگاه ببرد؟ جز اینکه یک نفر در پی یک خواسته ای باشد که برای رسیدن به آن از هیچ قباحتی روی گردان نشود.

من چرا باید از دین و ایمان خودم ، برای پیشبرد خواسته ام ، سود بجویم؟

مگر من دکان دار هستم ، وقتی از شخصیت خودم برای پرستش یک شخصیت دیگر می گذرم، پس حتم بدانید چنین فردی بدترین روش ، فریبکاری را برگزیده است!
چون حیات انسان موجود نیست، حتا خود انسان هم یک بودن نیست، بلکه یک شدن است.

حال که جهان ساخته می شود، چرا تو خودت ، آن را نمی سازی؟

یکی دیگر برای تداوم حیات است ، برای تداوم باید تو خودت شخصیت باشی و نه پیرو و وابسته یک شخصیت دیگر !
تو خودت مهم هستی ، اگر رئیس جمهور
مهم است ، تو آن را بوجود اوردی !

اگر نماینده مهم است ، تو سازنده اون ، هستی!

اگر فلان عارف و یا فیلسوف و یا لیدر و یا مراد و... مهم هستند ، تو سازنده انها هستی !

مادرم همواره حرفی برای من می گفت : شیفته و معتقد هر کس که هستی باش فقط بدان که تو او را به آن مقام رسانده ای ، گرچه اوایل درک درستی از آن نداشتم ولی بعد ها متوجه موضوع شدم .

من با بیعت و یا با انتخاب خود ، پیامبری می سازم ، عارفی ، فیلسوفی ، اندیشمندی، لیدری و رئیسی و بزرگی و با سوادی و روشنفکری و......‌‌‌‌ سازنده انها تو هستی و یا من هستم ! پس تو بالاتر از ساخت خودت هستی ! ای انسان تو صاحب آن چیزی هستی که ساخته ای ، از ساخته خودت نترس !
تمام پهلوان ها ، تمام قهرمان ها ، تمام اسطوره ها ، تمام قدر قدرت ها ، تمام شاهان ، تمام تاریخ و آنچه در آن است ساخته دست و ذهن توست !
اگر تو چیزی نتوانی بسازی بدان که او وجود ندارد !