سیاست های غلط زبانی برخی دولتمردان سبب نابودی واضمحلال اکثر قریب به اتفاق زبانهای غیر فارسی در کشور گردیده است. این سیاست‌ها که ریشه در تاریخ معاصر دارد در دوران مشروطه تئوریزه گردید ودر دوران پهلوی ها به دست جماعت پان ایرانیست «بخوانیم پان فارسیزم» جامه ی عمل پوشانده شد.

با طرح تئوری ساختگی وجعلی «نژاد آریایی» به غلط ریشه ی تمام زبانها را به دم زبان فارسی گره زدند و با این استدلال که ریشه ی همه ی زبانهای جغرافیای سیاسی ایران امروزین به فارسی برمی‌گردد پس تدریس و تحصیل و تقویت زبان فارسی همه اقوام وملل رابس است ونیازی به حفظ زبانهای شاخه وفرعی نیست!
زمانیکه زبان فارسی، زبان«ریشه وتنه» معرفی گردید و دیگر زبانها از قبیل زبان گیلکی ومازنی وآذری و کردی ولری وبلوچی وتاتی .. وبقیه زبانها شد شاخه وبرگ این درخت...!

در این حالت تکلیف زبانهای غیر فارسی مشخص گردید!

با گذشت فصلی در این کشور زبانهای کوچک که حکم برگ را در این درخت داشتند نهایت این برگها هم ریخته شد! و این زبانها با خزان فرهنگی نابود گردیدند.

برخی دیگر از زبانها که حکم شاخه را داشتند در فصلی دیگر برای تقویت ریشه وتنه این درخت یعنی «زبان
فارسی» حرص شده و بریده شدند! تا درخت فارسی تنومند و تنومندتر گردد...

این سیاست‌های زبانی که سالهاست در کشور جاریست دیگر زبانها را پای زبان فارسی قربانی ساخت برگهای فرهنگی غیر فارسی خزان گردیدند وشاخه ها بشکستند تا اینکه این تک درخت به حیات خویش دوام دهد...

با این وجود که «زبان فارسی» در طول صد سال اخیر اکثر زبانهای محلی وقومی را در این کشور بلعیده است به جرات می توان گفت که زبانهای گیلکی ومازنی وتاتی و تالشی نفسهای آخر خود را می‌کشند!
زبانهای کردی و لری در مراحل بعد نابودی قرار دارد!

در این میان به لحاظ کمیت بیشترین آسیب را گویشوران زبان ترکی متحمل شده اند! اما از آنجا که این زبان گستردگی بسیاری در جغرافیای سیاسی ایران دارد و زبان قدرتمندی هست این زبان با وجود بی مهری های دولتمردان در طول صد سال اخیر هنوز در مقابل این اختاپوس دوام آورده وبلعیده نمی‌شود! واکنون در حلقوم زبان فارسی گیر کرده است! زبان فارسی نه توان بلعیدن زبان ترکی را دارد ونه از گردن این زبان کنده می‌شود وفعلا دور زبان ترکی پیچیده است! البته با این روند احتمال خفگی زبان فارسی بیشتر از زبان ترکی هست!

زبان فارسی با صرف هزینه های گزاف نتوانسته است بارور گردد وهمچنان یک زبان نحیف است که حیاتش به حیات دیگر زبانها بخصوص زبان عربی و زبان ترکی بسته است. به شهادت رئیس فرهنگستان زبان فارسی جناب حداد عادل بیش از ۶۰ درصد زبان فارسی متعلق به زبان عربی هست!

زبان فارسی استعداد چاقی و بهره وری ندارد! این زبان زاینده نیست وعقیم است!

اگر به روند تاریخِ علم در کشور مراجعه شود هیچ کتاب علمی به زبان فارسی یافت نمی‌شود!
مثلا در حوزه ی حقوق به جرات می توان گفت که هیچ اثر تاریخی در حوزه ی حقوق به زبان فارسی نداریم...

طب و نجوم و دیگر علوم نیز همین وضعیت را دارند...

حتی اکنون نیز در ترجمه ی متون علمی به زبان فارسی تمام محققان با مشکل کمبود واژه مواجه هستند...

چرا که زبان فارسی یک زبان علمی نیست! وفقط توان خلق چند بیت شعر را دارد البته در حوزه ی ادبیات نیز ابتر است چرا که تا کنون هیچ اثر ادبی فارسی نتوانسته است یک جایزه ی نوبل ادبی را دریافت نماید...

سیاست های غلط چند دهه ی گذشته ی دولتمردان نتوانست زبان فارسی را توانمند سازد اما متأسفانه توانست زبانهای محلی را نابود کند!

زبان فارسی در حال نابودی رنگین کمان فرهنگی کشور است.

برخی سیاست پیشگان با نقض آشکار حقوق زبانی دیگر ملت‌ها سرمایه های معنوی کشور را نابود ساختند. تا زبان فارسی را تقویت نمایند این درحالیست که این زبان کارآیی لازم وپتانسیل کافی برای عرض اندام در جامعه ی فرهنگی دنیای مدرن امروز را ندارد!

زبانیکه حیات آن به ممات دیگر زبانها گره خورده است دیری نخواهد کشید که خود نیز از درون فرو خواهد ریخت!

بیایید گلستان فرهنگی کشور را با نگاه فاشیستی بخاطر یک زبان یعنی «زبان فارسی» خزان نکنیم...