در سال ۱۳۱۸ در چنین روزی یعنی دوم تیرماه، صمد بهرنگی در تبریز چشم به جهان گشود.

صمد بهرنگی که به‌عنوان پدر ادبیات کودکان ایران شناخته می‌شود، با وجود عمر کوتاهش تاثیر شگرفی بر ادبیات و جامعه‌ روشنفکری ایران برجای نهاده است. از مهمترین آثار صمد بهرنگی می‌توان به کتاب ماهی سیاه کوچولو اشاره کرد که تاکنون به بیش از ۱۰ زبان ترجمه شده است.

صمد درباره‌ی خودش گفته‌است: قارچ زاده نشدم بی پدر و مادر، اما مثل قارچ نموّ کردم، ولی نه مثل قارچ زود از پا درآمدم. هر جا نَمی بود، به خود کشیدم؛ کسی نشد مرا آبیاری کند. من نمو کردم.. مثل درخت سنجد کج و معوج و قانع به آب کم، و شدم معلم روستاهای آذربایجان. پدرم می‌گوید: اگر ایران را میان ایرانیان تقسیم کنند از همین بیش‌تر نصیب تو نمی‌شود.

سرانجام صمد در شهریور ۱۳۴۷ (در ۲۹ سالگی) در رود ارس و در ساحل روستای کوانق غرق شد. آرامگاه صمد بهرنگی در گورستان امامیه تبریز قرار دارد و بر سنگ مزار او عبارت "دوست از دست‌رفته‌ی بچه ها" نقش بسته است.