با تغییر حکومت از قاجارها به پهلوی، حکومت تازه همه بقایای حکومت پیشین را تخریب کرد تا چیزی که یاد و خاطره آنها را در اذهان زنده نگهدارد باقی نماند.

پاکسازی بقایای قاجاری به قصرهای قاجاری تهران و تبریز نیز رحم نکرد که می‌توانستند شاهکار معماری لقب گیرند. آش به حدی شور شد، وقتی سرلشگر ضرغام شبانه باغ گلستان، الماسیه و همه بناهای تاریخی باب همایون تا سبزه میدان و خیابان خیام تا ناصرخسرو را تخریب کرد محمدرضاشاه نیز ابراز تاسف کرد.

با تغییر حکومت از پهلوی به جمهوری اسلامی نیز حکومت تازه با همه نشانه‌های حکومت پیشین چنین کرد. شورای انقلاب حتی منتظر تاسیس مجلس قانونگذاری نشد و در تاریخ ۱۵ اسفند ۵۷ ماده واحده‌ای با عنوان «لایحه قانونی الغاء قانون خدمات اجتماعی زنان» را تصویب کرده و همه قوانین مرتبط با خدمات اجتماعی زنان مصوب ۱۳۴۷ و قوانین اصلاحی بعدی آن را ملغی کرد. حکومت تازه مقبره رضاشاه را نیز تخریب کرد و برای اینکه قاجارها نیز از این انقلاب بی‌نصیب نمانند مقبره ناصرالدینشاه را نیز ویران کرد. در این طوفان زیرورو کردن‌ها تنها چیزی که تغییر نکرد قوانین ظالمانه‌ای بود که در دوره پهلوی برعلیه اقلیت‌های ملی ایران و به نفع گروه حاکم وضع شده بود.
حکومت تازه ادامه دهنده و در برخی موارد تقویت کننده آن سیاست‌ها شد. در جلسات قانونگذاری، آقایان مکارم شیرازی و ربّانی شیرازی با هر قانونی که می‌توانست نفعی به غیرفارس‌های ایران برساند با انگ تجزیه‌طلبی مخالفت کردند. در آن جلسه میرمرادزهی؛ نماینده بلوچ‌ها در مجلس خبرگان قانونگذاری صریحترین دفاع از حقوق غیرفارس‌های ایران را با این جملات بیان کرد: در دوره گذشته قرار بود خلق‌های مختلف ایران از نژاد آریایی بوده باشند و اگر نبودند به زور آریایی می‌شدند. دین، مذهب، زبان، فرهنگ و شعائر قومی و فرهنگی یک خلق را نباید بر خلق دیگر تحمیل کرد. اگر کلیه مردمی که در ایران زندگی می‌کنند معتقد به تشیع، متکلم به فارسی و از یک ملیت بودند سیستم مورد بحث شما می‌توانست مسائل را حل کند؛ اما همه می‌دانیم که چنین نیست. گمان نمی‌کنم قصد شما (خطاب به آقایان بهشتی و منتظری) این باشد که بخواهید این میلیون‌ها انسان (غیرفارس و غیرشیعه) را که تقریبا دوسوم جمعیت کل کشور را تشکیل می‌دهند، تبدیل به مسلمان فارسی زبان معتقد به مذهب شیعه بکنید. برای تحقق کامل سیستم شورایی و سیستم خودمختاری لازم است تقسیمات جغرافیای کشور عوض شود.
مردم آستارا آذربایجانی هستند، خواه این شهر به استان گیلان، به زور چسبانده شده باشد و خواه در چهارچوب آذربایجان بماند. آذربایجان نه شرقی است و نه غربی؛ آذربایجان، آذربایجان است. این تقسیمات کاذب دوران پهلوی را برای همیشه بردارید.

و آنهایی که امروز وعده تغییر حکومت می‌دهند، تغییر همه قوانین و شئون حاکم بر زندگی مردم، غیر از قوانین مرتبط با حقوق اقلیت‌های ملی ایران را در برنامه دارند. آنها حتی در مواردی از تداوم این سیاست و تشدید آن نیز سخن می‌گویند