رهبران هر انقلابی در هر کجایی از دنیا با شعارها وآرمانها و مطالباتی و عده هایی مردم را به دنبال خود می‌کشاند و نظام سیاسی سابق را به زیر می‌کشاند وخود بر مسند قدرت تکیه میزنند!

شرافت وصداقت رهبران سیاسی یک جنبش و یک انقلاب را با وفاداری آنها در عمل به آرمان‌ها و وعده های آنها باید سنجید...
انقلاب اسلامی ایران به سال ۵۷ با شعار «استقلال آزادی جمهوری اسلامی» همچنین شعار «نه شرقی و نه غربی» و نفی طاغوت نظام سلطنتی و باستان گرایی و نفی آریایی گرایی بر علیه نظام پهلوی به پیروزی رسید!

احساس می‌گردد چند دهه ای هست که برخی دولتمردان وسردمداران نظام با بخشی از آرمان‌های نظام جمهوری اسلامی به تضاد رسیدند...

جمهوریت را سر بریده اند

اسلام را ملعبه ساختند واز آن پلکانی ساخته اند برای رسیدن به قدرت و حفظ قدرت سیاسی خویش!

و عملا از شعار«نه شرقی نه غربی» به شعار «با شرقی نه غربی» رسیده ایم. روسیه و چین کمونیستی به متحدان سیاسی ونظامی واقتصادی واستراتژیک کشور بدل گشته اند!

این امر قابل پذیرش هست که به فراخور شرایط زمانی و با لحاظ کردن منافع ملی باید تغییراتی در مشی سیاسی نظام ایجاد گردد اما این تغییرات هم باید تابع یک سری قواعد واصولی باشد.

ترکهای مسلمان اویغور در چین بخاطر اعتقادات دینی شان تحت شدیدترین شکنجه ی ماموران دولت چین قرار گرفته اند!

مساجدشان به دستور دولتمردان چینی تخریب گشته و اجرای هر گونه مناسک دینی بر آنها ممنوع گردیده است!

وشهروندی که یک جلد قرآن از منزل آنها یافت می‌شود باید با وحشیانه ترین حد ممکن مجازات گردد!

دولت ارمنستان چند دهه هست که اراضی ترک نشین وشیعه نشین قره باغ را اشغال نموده است!

اما با وجود این متأسفانه ملاحظه می‌گردد که دولتمردان امروزی ایران بدون در نظر گرفتن آرمان‌های انقلاب اسلامی با کشورها و دولتهایی قراردادهای سیاسی ونظامی وتعامل اقتصادی دارند که دستشان به خون مسلمانان آلوده است!

حال سوالی که بر هر مخاطبی ایجاد می‌گردد این است که اگر نظام از آرمان‌های اول انقلاب اسلامی فاصله گرفته است چرا هزینه ی دشمنی با اسرائیل و آمریکا وهزینه ی حمایت از دولت سوریه وحزب الله لبنان و حوثی های یمن بر این کشور تحمیل می‌گردد؟

واگر قرار است همچنان بر حمایت از مسلمانان‌ جهان دوام بخشیم وادامه دهیم چرا دولتمردان ما چشمانشان را بر روی جنایات دولت ارمنستان و چین می‌بندند؟

چرا در حمایت از مسلمانان جهان سلیقه ای عمل می‌گردد؟

مبنای حمایت دولتمردان از مسلمانان بر چه اساسی استوار است؟

این دوگانگی در رفتار دولتمردان ایران بر هیچ شهروندی قابل پذیرش نیست!

پاسخ افکار عمومی باید داده شود...