جناب نصیری در بارۀ زبان ترکی احکام قاطع دیگری هم صادر کرده و فرموده است:

«لازم می دانم به عنوان یک ترک زبان، موضع خود در قبال زبان مادری را به دور از هرگونه تعصبی اعلام دارم و بگویم که قدرت فرهنگی زبان ترکی در حد ادب عامیانه یا «فولکلور» است و این زبان نتوانسته و به تعبیر درست تر، نخواسته فراتر از این حد برود. البتّه چنین بساطتی به معنی نقصی ذاتی برای زبان ترکی نیست، بلکه علّت این امر را در این می بینم که زبان ترکی، تا زمانی که در شمال رود ارس سیادت داشت، اساساً زبان قومی غیرساکن و غیریکجانشین و در واقع فولکلور بوده است و از زمانی هم که در ایران رواج یافته، همواره در قلمرو حوزه فرهنگی ایران زیسته و بنابراین نیازی برای فراتر رفتن از محدوده فولکلور احساس نکرده است. یکی از مهمترین علل وجود اندیشمندان دو زبانه ایرانی، که تعداد آنان نیز کم نیست، در همین نکته نهفته است که این افراد، اندیشه ها و احساسات فولکلور خود را به زبان مادری ابراز داشته اند، امّا اندیشه ها و احساسات اجتماعی خود را از فرهنگ ایرانی آموخته و به فارسی نوشته یا سروده اند».

اگر حدّ زبان ترکی ادب عامیانه یا فولکلور بوده، لابد شخصیّت های جهانی ادبیّات ترکی در گذشته و حال نیز اشعاری عامیانه می سروده اند؟! یقیناً هیچکس احکام یک ترک مستعفی و از خود منزجر را جدّی نمی گیرد و حرف ایشان تنها در میان همان از خود بریده ها مشتری خواهدداشت. در ادب ترکی با شخصیّت های نامداری چون ملّامحمّد فضولی مواجه هستیم که در موضوعات و قالب های مختلف شعر گفته است و موقعیّت او در غزل ترکی با موقعیّت حافظ در غزل فارسی قیاس می گردد. عمادالدّین نسیمی نیز شاعر بزرگی است آن قدر بزرگ که یونسکو سال 1972 میلادی را سال به عنوان «سال نسیمی» اعلام کرد و از طرف کشورهای عضو سازمان یونسکو حدود پنجاه کتاب به زبان های زندۀ دنیا در گرامی داشت خاطرۀ او منتشر گردید. در دوران معاصر نیز ناظم حکمت آن چنان موقعیّتی در ادب ترکی یافت که به شخصیّتی شناخته شده در ادبیّات جهان بدل گشت و همین گونه بود یاشار کمال که بر بلندای رمان در زبان ترکی ایستاد و شهرتی جهانی یافت و «اینجه ممدّ» او به زبان های فارسی و اروپایی ترجمه شد.

چنگیز آیتموتف داستان نویس و رمان نویس قرقیزی هم بود که پا را از حدّ کشور خود فراتر گذاشت و به شخصیّتی شناخته شده در سطح دنیا بدل گشت و حتّی برخی داستان های او موضوع داستان های شب رادیو ایران در اوایل انقلاب قرار گرفتند. او دارای شهرتی بین‌المللی است و داستان‌های کوتاه و رمان‌های او به 130 زبان با شمارگانی کلی 40 میلیون نسخه منتشر شده‌اند. همین شهرت نسبی شهریار ما در بیرون از مرزهای ایران هم نه مدیون اشعار فارسی، بلکه وامدار اشعار ترکی او بود. با این حساب من نیز ناچار هستم به سبک خود شما بگویم حدّ زبان ترکی کلّ پهنۀ جهان و کلّ قالب های ادبی است. تنها اشخاص عوام حدّ ادبیّات ترکی را ادب عامیانه می دانند.